Yazar: Nurdal Durmuş
Selçuk Küpçük ve Öze Dönüş Soneleri.
Selçuk Küpçük ve Öze Dönüş Soneleri. Sadece türküler çalmıyor! Kentin ruhunu çalanlarla da mücadele ediyor. Hem ozan, hem kentli, hem soylu, hem de memleket çocuklarına adam […]
Ukrayna, Rusya Gezi Notları
Yazanlar: Nurdal Durmuş – Gökhan Şimşek Ukrayna, Rusya Gezi Notları 1. bölüm. İkinci Dünya Savaşı’na katılan ülkelerin savaş bittikten sonra yaralarını sarmaları, böyle çaplı bir […]
İki yaka tek şehir: Budapeşte Gezi notları [1-2]
Yazanlar: Nurdal Durmuş – Gökhan Şimşek İki yaka tek şehir: Budapeşte Gezi notları Şüphesiz her ülkenin, her şehrin, her topluluğun kendine has kültür ve hayat […]
Yollar Bize Memleket : Macaristan Gezi Notları [7]
Yazanlar: Nurdal Durmuş – Gökhan Şimşek Macaristan Gezi Notları Yirmi yıl öncesine kadar flu tonların olmadığı yalnızca siyah ve beyazdan ibaret, iki kutuplu bir dünyada […]
Bugün Cumartesi
Bugün Cumartesi Hayatımda önemli sayılabilecek yeni bir şey yok! Ofise geldim ve bir bardak çay eşliğinde Sting’in “Shape of My Heart” şarkısını dinliyorum. Cumartesi çalışmalarından […]
Bugün Cumartesi [üç]
Elimde eski bir oyuncak: Pinokyo. “Yalan söyleyince burnu uzar” diyen yalancılarınki gibi burnu uzamıyor. Üstelik tahtadan… Bir ceset gibi duruyor avuçlarımda. Bir oyuncağa yakışmayacak kadar […]
Her Şey Hiçbir Şeydir!
İşte son durak! Ömür dediğin ne ki? Fotoğraf çektirir gibi, su içer gibi, uyur gibi, düşünür gibi çabucak geçip bitiyor. Farkında değiliz ama kaçtığımız şehirle vardığımız şehir aynı! Hayat hep ölüme akarken biz yaklaştıkça uzaklaştığını düşünürüz. Ne güzel yanılırız! Kimse öyle düşünmesin sevgili okur! Şurada son durağa ne kaldı. Korkmayın! Varılan tüm şehirler ölünen şehirlerdir.
Aliya ve Mladiç! – 1995 Bosna Hersek
Aliya ve Mladiç! 1995 yılının yaz aylarında Srebrenica’da Sırp askerlerine dönerek “Bu sizin hayat boyu karşılaşacağınız tek şanstır. İyi değerlendirin.” diyordu Ratko Mladic. Ratko Mladic’in […]
Bayram Zaten İyiydi. Keşke Biz de İyi Olabilseydik!
Bayram sabahı… İlk işim evimizin pencerelerini açmak oluyor. İçimden bir ses “Pencereleri aç, hemen aç, hızlıca!” diyor. Sanki odalara, ruhsuzluğumuza, dünya yutmuşluğumuza nasip ve bahar […]