velhâsıl, bugün sana yazarken ‘ah’ dedim; ‘keşke, kelimelerimi,yorumuyla mayaladığım şu i.çiçek şiirini, abim de cümlelerimi okurken işitebilseydi keşke….

‘biliyorum’ dedim ‘satranç dersleri’nden nasipsiz kalmamıştır O’

nasiptârlığının buradaki yansımasını görmemişim, garip…!

ama şu var ki, bana dün gece saatlerce İlhami’yi aratan, bulamayışımın ardından karşıma ‘satranç dersleri’ni çıkaran, saatler sonrasında sana yeniden kalem tutturan ve bunu da merak edenlerinle paylaştıran, akşamında ise bu duraktan ayrılmadığım hâlde daha önce göremediğim, farkedemediğim bu şiiri ve bu şiir geçen o yazını bunca zaman sonra bana gösteren O….

hiç aklımda yokken sana tekrar yazdıran da, bunca zaman aralığından sonra ‘eski yazılar’ına baktırıp, gözlerimi bu başlıklara çarptıran da..

o bu muhabbetten çokca razı…..!

evet,

buna inanıyorum….

hissediyorum bunu….