bugün hayatımda önemli sayılabilecek yeni bir şey yok!
ofise geldim ve bir bardak çay eşliğinde sting’in “shape of my heart” şarkısını dinliyorum.
cumartesi çalışmalarından nefret ediyorum.
uzun zamandır sinemaya gitmedim.
bilgelik taslamak için okuduğum kitapları da yazmayacağım.
ama en sevdiğim kitaplardan birinin xupéry’nin küçük prens’i olduğunu söyleyebilirim.
evet okudum adamım!
doğu-batı, ünlü ünsüz binlerce kitap okudum.
roman, felsefe, eleştiri, sosyoloji, inceleme ve akademik makale…
ne yapayım?
hiçbiri “küçük prens” kadar sevimli gelmedi bana.
evet en iyi kitaplar bilmediğimizi öğretenlerdir belki…
ama bilirsin öğrenmek ayrı şey, sevmek ayrı şeydir!
ben sevdim, çok sevdim…
hepsi bu!
21/01/2012 Nurdal Durmuş
Twitter: @nurdaldurmus
Facebook:@nurdaldurmus
Oca 21
Ocak 21st, 2012 at 12:03
Küçük Prens de seni seviyor! Hiçbir sevgi muhatabından bigâne değil ya! Sevdim, hepsi sen!
Ocak 21st, 2012 at 12:17
Üstad biliyorsun değil mi, “Küçük Prens” bir ara yasaklı kitaplar arasındaydı; yasaklı sevgiler içindesin söyleyeyim.
orda Atatürk’e diktatör diyormuş(muşmuşmuş!) Türkçe çevirilerinde yoktur ve çocuk kitabı değildir aslında, kocaman çocuklar içindir. ^_^ (tanıdık bu sana gerçi)
Bir de cumartesi çalışmalarındaki fikrine şiddetli katılıyorum. Ben en çok Jonathan’ı (Livingston) sevdim.:)
Gözüm yükseklerde mi ne
Sonra sevimsizler hayırsız, sevimliler hayırlı olsa (amin!)
)
Bazen de kim ne derse “That’s not the shape, the shape of my heart” dırım dırım…